Afgelopen week sprak ik met vertegenwoordigers van het project Eetbaar Rotterdam ter voorbereiding van OBALive. Dit is een club architecten, restauranthouders, onderzoekers en anderen die de handen ineen hebben geslagen om te zien hoe zij in Rotterdam het platteland de stad in kunnen halen. Een aantal doelen willen zij hiermee nastreven. Allereerst natuurlijk om gesleep met producten zoveel mogelijk in te perken. Nu halen we nog veel producten van ver en dat is niet nodig. In Nederland en zelfs in de stad zijn er voldoende mogelijkheden om lokaal voedsel te produceren. Ten tweede willen zij graag de multiculturele samenleving erbij betrekken. Want, wat heeft een Turk met ¨streekproduct¨ rode kool? Zij brengen daarom boeren en stadbewoners in contact om te zien welke producten zij zouden kunnen telen om meer aan te sluiten bij de samenstelling van de stad. Daarnaast blijkt dat juist onder de multiculturele bevolking er heel veel kennis is over het telen van groenten: zij worden dan ook actief betrokken bij projecten in de stad. En die projecten in de stad zullen vooral plaatsvinden op daken en op braakliggende stukken grond. Eetbaar Rotterdam zegt: het duurt een paar jaar voordat er gebouwd kan worden en in de tussentijd kunnen wij die grond goed gebruiken om voedsel te produceren. Ik vind het een te gek project en het is, op kleine schaal, al succesvol. Zo is op de Müllerpier in Rotterdam al een tuin. Daar hebben buurtbewoners uit eigen initiatief een braak liggend stuk grond omgeploegd en daar groeit inmiddels van alles en nog wat. De school wordt er bij betrokken en ¨meegenomen in de seizoenen¨.
Ook elders in het land zijn dit soort initiatieven: in Culemborg is een wijk waar het openbaar groen eetbaar is en wordt onderhouden door een zogenaamde stadsboer. In Den Haag begint een project volgende maand, in Almere is een goed functionerende stadsboerderij en zo zijn er meer en meer initiatieven. In de VS is men al heel ver, daar is de grootste biologische tomatenkweker gevestigd in een oud havengebied en in Londen is onder de noemer Capital Growth ook al van alles bezig. Daar is een soort makelaarssite waar mensen hun stukjes grond in de stad kunnen aanmelden om te gebruiken voor groenteteelt. En met succes.
In Nederland zijn veel afdelingen aan het schrijven aan verkiezingsprogramma´s. Neem het mee, zou ik zeggen. In alle dorpen en steden zijn volop mogelijkheden voor dit soort initiatieven. Zet de stadsboer in je programma, zoek naar professionele ondersteuning, richt je eigen Eetbare Stad op.









4 reacties so far ↓
hans laupsig // december 18, 2008 bij 2:53 pm |
reactie snelheid
WALTER VAN PEIJPE // januari 6, 2009 bij 12:45 pm |
[...] lees ook, zie ook [...]
De ruimte geven « WALTER VAN PEIJPE // januari 26, 2009 bij 1:26 am |
[...] In afwachting van hun ontwikkeling kunnen deze plekken nu al gebruikt worden. Stadslandbouw [1, 2] is een mogelijke invulling voor deze onbenutte ruimte. Maar ook meer stedelijke programma’s [...]
GroenLinks Leiden kiest: aanbevelingen « WALTER VAN PEIJPE // november 12, 2009 bij 9:51 pm |
[...] zich in onderwerpen en gaat er vastberaden mee aan de slag en weet de aandacht ermee te trekken. Zo stuitte ik – werkzaam voor de radio – ooit op stadslandbouw en vertelde Walter erover. Die pikte het onderwerp op, verdiepte zich erin, legde contacten en [...]