Het nieuwe Europarlement heeft een nieuwe voorzitter gekozen en de PVV heeft weer van zich laten horen. Nou ja, horen: juist niet want de PVV heeft niet meegestemd. En daar heeft Madlener en zijn vriendjes een reden voor: de twee kandidaten waar het om ging wilden namelijk niet beloven om Nederland zijn geld terug te geven. Mijn God, als het Euopeees Parlement niet zo belangrijk zou zijn zou je het uitgieren van het lachen. Eerlijk gezegd deed ik dat toch ondanks het belang van het Europees Parlement.
Zou Madlener nu werkelijk gedacht hebben dat er ook maar iemand deze belofte zou doen of dat hij werkelijk een kans maakte om ook maar iemand erover te laten nadenken. Dit soort argumentatie doet de overige Europarlementariërs de schouders ophalen. Maar feit is wel dat dit het niveau is van een van de grootste fracties die Nederland Europa heeft ingestuurd. Een clubje jongens onder elkaar die kleinburgelijk neuzelen over volstrekt idiote en onhaalbare eisen. Wat heeft Nederland eraan, wat heeft de PVV stemmer eraan? Behalve een ziejewel het zijn allemaal zakkenvullers en ze luisteren toch niet, leidt het tot helemaal niets.
En dat laatste is toch echt een probleem als Nederland serieus genomen wil worden. Zolang partijen als de PVV idiote eisen stellen wordt het ze luisteren toch niet een selffulfilling prophecy. En zo zaait men ontevredenheid en oogst men het in grote hoeveelheden. Zet dan daarnaast nog een partij waar de partijleider op Amersfoorts belang stemt en Nederland maakt zich internationaal volstrekt belacheljk. Er moet een alternatief geboden worden: een alternatief die werkelijk voor vrijheden staat, voor geloof in democratie en die positief in het leven staat in plaats van het zure wat meer en meer de overhand krijgt in politiek Nederland.
Categorieën: Uncategorized