Dirk van den Bosch

Zwitserse Kaas, Nee Bedankt

november 30, 2009 · 1 reactie

Vandaag op zich hard gelachen om alle suggesties die ik op de Twitter voorbij zag komen rond de Zwitserlandboycotsticker die ik vanochtend op de Twitter had gegooid. Maar naarmate de dag vorderde verging me het lachen. Op Stand.NL bleek dat een meerderheid van de luisteraars wel voor een referendum voor een verbod op minaretten is en inmiddels is gebleken dat de SGP met de onzalige motie gaat komen die oproept ¨terughoudend te zijn met bouw van minaretten en het ophangen van satelietschotels¨.

Ondertussen wordt er gekeken of op Europees niveau de uitslag van het referendum weer met de grond gelijk gemaakt kan worden. De Zwitserse Groenen zullen aankloppen bij de Raad van Europa om dat te bewerkstelligen. De raad op haar beurt heeft reeds laten weten zeer bezorgd te zijn. Het verbieden van minaretten is namelijk in strijd met de  mensenrechten. Nu ben ik niet zo van religie, maar ik kreeg erg de neiging om meteen naar mijn stadsdeel te lopen om een vergunninkje aan te vragen om een minaret op mijn drijfhuis te laten zetten. Maar ook deed het me denken aan een discussie die ik voorbereidde voor OBALive. Daar was Riek Bakker uitgenodigd om over de inrichting van Nederland te praten en één van de gesprekspartners was Thomas von der Dunk. Eén van de thema´s was waarom de Bijlmer nou zo´n mislukking was en juist andere wijken juist zo slaagden en ook kwam – sorry Tofik – Wilders aan bod. Want hoe zou Nederland eruit zien als hij het voor het zeggen had? En zou het daar dan leefbaarder van worden? Ik herinnerde me dat ik toen een artikel ter voorbereiding had gelezen over minarettenangst en na even zoeken kwam ik ´m weer tegen.

Wat blijkt, de motie van de SGP kent zijn voorgangers. Thomas von der Dunk schreef in de Groene Amsterdammer dat in 1795 reeds de nodige problemen waren toen de katholieken ook hun kerken mochten hebben. Tot die tijd was dat namelijk verboden:

“De katholieken bleken, anders dan de protestanten hoopten, een blijvertje te zijn, en dat zou de buitenwereld weten ook. Wat vóór 1795 verboden was, werd nu luidruchtig in de architectuur geëtaleerd. Ook hun kerken mochten er voortaan uitzien als kerken en hoefden zich niet langer achter ‘neutrale’ woonhuisgevels te verschuilen. Daarvoor waren vooral torens met luid beierende klokken van belang. Die konden tot afgrijzen van menige protestant niet hoog genoeg worden en staken de torens van de oude middeleeuwse kerken van de hervormden regelmatig naar de kroon, zoals nog te zien is in steden als Gouda en Woerden, of dorpen als Houten, Schalkwijk, Breukelen en IJsselstein. De hedendaagse minarettenangst van Wilders bezit negentiende-eeuwse voorlopers, zoals überhaupt zijn hysterische optreden aan dat van de Aprilbeweging herinnert: stop de bedreiging van onze nationale identiteit door vreemde religieuzen.”

uit: Groene Amsterdammer, artikel Hoog van de Toren door Thomas von der Dunk

Het is een interessant artikel en handelt ook over de ¨minarettenangst¨ van Wilders, 2 jaar geleden geschreven. Vrijheid van godsdienst zorgde in de 18e eeuw ervoor dat katholieken ook hun kerken mochten bouwen, de SGP wil een paar honderd jaar later in Nederland de frustratie van toen op de minaretten botvieren. Die katholieken was al een verschrikking: met hun klokken en gedoe. Anno 2009 zijn het de minaretten en tv-schotels die een doorn in het oog zijn. En daarmee staan ze zij aan zij met de PVV. Dat maakt de SGP toch weer enger dan ik ze al vond en maakt dit bericht nog twijfelachtiger.

Categorieën: actualiteit · diversiteit en emancipatie · integratie
getagged: , , , ,

1 antwoord so far ↓

Geef een reactie